สูท-สร้อย-สายตา
posted on 29 Jun 2007 14:16 by ayarihcaช่วงนี้ได้ออกงานสังคมบ่อยๆ.......จนรู้สึกว่าทำไม
เวลาที่ไปงานต้องใส่เสื้อผ้าดีๆ เครื่องประดับ มีตำแหน่ง มีรอยยิ้ม
ทุกสิ่งมันเหมือนใยบางๆที่เคลือบความเป็นตัวตนของมุนษย์
นานวันเข้ามันก็หลอหลอม กลายเป็นเนื้อเดียวกับมัน
กลายเป็นค่านิยม กลายเป็นว่าวัตถุมีค่า มากกว่าสิ่งใด
แสงสี-สังคม-สง่างาม
สูท-สร้อย-สายตา
.
.
.
การที่คุณใส่เสื้อผ้าดีๆไม่ได้หมายความว่า คุณเป็นคนดี
ทุกคนรู้.....แล้วยังไงละ....
การใส่เสื้อผ้าดีๆ......ก็ทำให้คุณดูดีได้.....ก็ถูกนะ
แล้วเวลาถูกมองหัวจรดเท้า. . . . ..จะคิดยังไงดีละ
. . . . . . . . . .
...รูปภาพต้องใส่กรอบไว้เพื่อความสวยงาม ไม่ใช่ให้รูกสวยขึ้น แต่เพื่อข้างฝาต่างหาก ก็คงเหมือนกัน เราแต่งตัวสวยเพื่อให้งานเค้าดูดีไง..ตัวตนมันก็คือตัวตน มันอยู่ข้างใน คลุมไปมันก็ยังอยุ่นะ
น้องคนนี้เป็นคนมีฐานะดี แต่คีบรองเท้าแตะเน่าๆ กางเกงยีนส์เก่าๆ สะพายกล้อง เข้าห้างไปพร้อมกับเส้นผมหยิกๆ ที่แสนจะยุ่งเหยิง
แน่นอนว่าโดนมอง...
" ผมไม่แคร์พี่ ...ผมไม่ได้ขอใครกิน "
ฉันหันไปยิ้มให้หนึ่งทีพร้อมกระพริบตาวิ้งๆให้
...
เพราะวันนั้นฉันก็ใส่อีแตะไปเหมือนกัน
#1 By ohto^^ on 2007-06-29 14:42