love me love my camera

20-05-07  

อยู่บ้านด้วยอาการ รากงอก...และห่อเหี่ยว....online ทั้งวัน....o_O

ตอนบ่าย คุณนายแอนแวะมาเอาของที่บ้านและจากไป.......

เกือบจะ 5โมง...เสียงตามสายจาก คุณนายแอน

"แกฉันจะไปวัดชนะสงคราม..ทะเลาะกะที่บ้าน"ไปสงบจิตสงบใจ 555

ใจนึงก็อยากนะ...ใจนึงก็ขี้เกียจออก....แต่นึกขึ้นได้ว่าอยากไปดูงานรุ่นน้องที่ถนนพระอาทิตย์ ก็เลยติดปีกออกจากบ้าน

ใจอิฉันนะไม่ได้คิดจะเขาวัดหรอกค่ะ....นู้นนน มันไปอยู่ซอยตรงข้ามนั้นและค่ะ.....หุหุ

เดิน ชิวๆแถวข้าวสารตอนยังไม่คึกคัก....ก็ได้บรรยากาศอีกแบบผ่านไปไม่กี่นาทีฟ้าก็รั่ว....กำ..

เราสองคนเลยพยายามลัดเลาะตามเส้นทางที่เปียกโชก...เพื่อจะเดินไปยังถนนพระอาทิตย์

จุดมุ่งหมายคือ ร้านเมี้ยง Meang photo exhibition by สมพงษ์ โสภิตานนท์รัตน์(ไอ้ต้น)

เดินชิวผ่านหน้าร้าน 1รอบ..."เชิญเข้ามาในร้านได้นะครับ มีงานphotoแสดงด้วย"

เสียงจากชายหนุ่มผมเดทร๊อคสไตล์อาท์ติส ชักชวนด้วยใบหน้าที่เป็นมิตร 

"เดี๊ยวกลับมาค่ะ"ตอบกลับไปด้วยความใจจริง...

บรรยากาศ ริมถนนพระอาทิตย์หลังฝนตก มันชั่งสบายสไตล์วินเทจจริงๆ

เสียงดนตรีไทย...จากสวนสาธารณะบริเวณป้อมพระสุเมรุมันชั่งชวนหลงไหล..

แสงพระอาทิตย์...กับถนนพระอาทิตย์มันช่างละเมียดละมัย..พริวไหว...ไปกับกาลเวลา

ได้เวลาเดินกลับมาร้าน ร้านเมี้ยง ภายในร้านบรรยากาศสบายๆ..

(โอ้...ป๊อบ ชั้นอยากให้แกมาอยู่ตรงนี้บรรยากาศน่านั่งเมาท์มากกก)

หลังจากเดินดูงานภาพถ่าย ก็ได้มุมดีนั่งพัก..สั่งอาหาร.........

เมี้ยงไก่ทอด..สปาเก็ตตี้ซอสหมู...กับเพลงที่ฟังสบายๆๆ.......

ทำให้เพลินจนเวลาล่วงเลยไป.....จึงขยับกลับตัว มาบนถนนแห่งแสงสีอีกครั้ง

ข้าวสารยามนี้เริ่มคึกคัก....แม้นว่าจะเป็นคืนวันอาทิตย์..."ไม่ปลื้มมมมมมมม"เสียงอึกทึกดังมาจากสี่แยกคอกวัว

เสียงปะทวงจากลุ่มสมัชชา....คนมากมาย ขบวนยาวเยีดดดด ตำรวจ ทหาร..มันไม่ได้ดูน่ากลัว

 แต่มันกลายเป็นเรื่องตื่นเต้นสำหรับชาวต่างชาติมองแล้วคล้ายๆ ขบวนพาเรท....

แต่สำหรับคนไทยอย่างอย่างฉันมันชั่ง ดูน่าเบื่อ...หลังจากส่งคุณนายแอนกลับบ้าน

ได้นั่งมองขบวน...ที่เดินไปจนสุดสายตา....  ข้าวสารคืนนี้พระจันทร์สวย......

"มอลลี่"ร้านที่เป้นจุดหมายต่อไปสำหรับคำคืนที่พึ่งเริ่มต้น....กับสมาคมกากี่นั้ง

เสียงเพลงสไตล์ มะจัง(thai pop สมัยวัยสะรุ่น)มันทำให้คำคืนนี้..ลื่นไหลไปกับเรดเรเบิ้ล

เกือบๆตี 1 ก็คิดได้ว่าพรุ่งนี้วันจันทร์....T_T เศ้ราได้อีก...

เดินออกจากร้านท่ามกลางปรอยฝน...ภายใต้ร่มสีดำคันเล็ก..แสงไฟสีอำพัน มันชั่งโรแมนติกเหมือนกัน....

ปล. เมา..... ค่ะ  ^_^
คุณนายแอน : เออีสาว working women / โอ้ : สาวช่างฝัน / ป๊อบ : นังเด็กโลกสวย..