~~~ การสนทนาผ่านตัวอักษร กะ ใครคนนึง ~~~

Spectrum :  ไม่นอนเหรอคาบ
วันที่อ่อนล้า   : กำลัง
Spectrum :  อะนะ
Spectrum : เรานอนไม่หลับอะ 

วันที่อ่อนล้า: เราก็เซ็งๆ
วันที่อ่อนล้า: แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไร
Spectrum :  อ้าวนะ
Spectrum :  ไม่มีสาเหตุเหรอ

วันที่อ่อนล้า: มี....กำลังคิดถึงใครคนนึงอยู่
วันที่อ่อนล้า : แบบไม่มีสาเหตุ
Spectrum : คิคิ
Spectrum : ไม่โทรหาละ
วันที่อ่อนล้า: ไม่อะ
Spectrum : อะนะ
วันที่อ่อนล้า: ...แค่คิดถึงก็พอ....
Spectrum : อืม.....

Spectrum : บางครั้ง แค่นี้มันก็พอแล้วเนอะ
วันที่อ่อนล้า: บางทีการโทรไปก็อาจไม่ทำให้เรารู้สึกดีก็ได้

Spectrum : มันจะไปกับฝนนะ ความคิดถึงเนี่ย เชื่อไหม

วันที่อ่อนล้า  : เราว่าเวลาฝนตกมันเศร้า
Spectrum : ...
Spectrum : คับ
วันที่อ่อนล้า: หมายถึงมันทำให้รู้สึกเศร้า
วันที่อ่อนล้า: ......หุหุ
Spectrum : อืม

Spectrum : ผมก็เป็นนะ
Spectrum :มีวิธีระบายอะ

วันที่อ่อนล้า: ...............อย่างเช่น
Spectrum : เขียนไง
Spectrum : รู้สึกอะไรก็เขียนๆๆๆๆๆๆๆๆ

การเดินทางของตัวอักษร ก็เริ่มต้น เมื่อจบการสนทนา .....ความรู้สึก  แปรเปลี่ยนเป็นข้อความ 

ข้อความที่สื่อถึงอารมณ์....ความคิด...มันไม่มีชีวิต มันไม่มีตัวตน แต่ทำไมมันทำให้เรา รู้สึก

คนที่ไม่รู้ว่าใคร..คนไม่รู้ว่ามาจากไหน...คนที่เป็นเพื่อนใหม่..ใน  space ~~~ Spectrum

-ThaNkS-